Cerca:elke

Jump in your spaceship and join us on our intergalactic exploration, as we are happy to announce that our next vinyl release is from Blossom Kollektiv's very own Leo Woelfel . Making his debut last year with a digital only release we are very excited to present his first vinyl release for the label titled Heuweid EP. The four track EP features three originals and a remix from Matthias Vogt that will take you on a deep exploration of space so buckle up and get ready to blast off.

We start our journey with the Frizzante mix of 'Heuweider Mineral' the track features a deep brooding bassline but with deep and dubby pads that takes us to a universe that plays with the darkness but keeps the light in plain sight. Backed with a solid kick and percussion to give the track a fully rounded feel this is one track that will put a big smile on any lover of the deeper side of house music.

Next up we get Matthias Vogt's interpretation of 'Heuweider Mineral.' Bringing a more broken beat reconstruction of the original, Matthias brings a raw flavor with a roaring bassline, moving snares and a redevelopment of the dubby pads that transforms the track and creates a feeling of weightlessness while floating through space.

On the flip side we are presented with a more classic deep house vibe with Leo's original 'Elke Ueber Der Bruecke ' this track is careful crafted with the dance floor in mind. A strong kick paired with tightly woven percussion and a classic deep house pad keeps everything moving in this distant but familiar world.

Our final stop on our planetary adventure is 'Stahlgruber Andacht' speaking to us in echoes the pads gently intertwine with a detailed drum patterns until the moving acid like bassline comes in to create a whole new dimension of sound. This concept is something that isn't all together new but done in a new and forward thinking way to finish off the full package of a finely tuned deep house record.

A collection of tracks formerly released on 7' vinyl only by Dance Drugstore Records in the Netherlands. The original coloured 7' singles were released in the period from 1994 to 2000 in small limited editions quickly sold out around the world. Check!!

DJ Maestro, geboren als Martijn Barkhuis in Nederland, is een gerenommeerde Nederlandse DJ, producer en componist, vooral bekend om zijn werk aan de fameuze Blue Note Trip-compilatieserie. Met een diepgewortelde passie voor jazz en een scherp oor voor eigentijdse grooves, verwierf Maestro naam door klassieke jazzopnames te combineren met moderne beats, wat resulteerde in een verfijnde fusie die zowel traditionele jazzliefhebbers als een nieuwe generatie luisteraars aanspreekt. Zijn vermogen om naadloze, atmosferische en muzikale verhalen te creëren leverde hem erkenning op van het prestigieuze Blue Note Records-label, dat hem het vertrouwen gaf om hun klassieke catalogus te gebruiken voor moderne, genre-overstijgende mixes. Met de lancering van de Blue Note Trip-serie in de vroege jaren 2000 hielp DJ Maestro de interesse in klassieke jazz nieuw leven in te blazen door tijdloze tracks te koppelen aan subtiele elektronische elementen en soulvolle interpretaties. De serie werd een vaste waarde in lounges en hi-fi luisterruimtes over de hele wereld. Elke release weerspiegelt Maestro’s respect voor muzikaal erfgoed en zijn talent om verhalen te vertellen via geluid, waarbij hij luisteraars meeneemt op een muzikale reis die zowel nostalgisch als vooruitstrevend is. In 2015 begon DJ Maestro aan een opmerkelijk project: Little Girl Blue Remixed, een eigentijdse herinterpretatie van Nina Simone's iconische debuutalbum uit 1958. Het album werd geprezen om zijn respectvolle, maar inventieve remixes. Dit project onderstreepte Maestro's vermogen om de brug te slaan tussen klassieke jazz en hedendaagse muziek, en verstevigt zijn status als visionair binnen de jazz fusion scene. Naast deze albums heeft DJ Maestro samengewerkt met een breed scala aan artiesten, bigbands en jazzmuzikanten. Hij heeft zijn repertoire ook uitgebreid naar filmmuziek, liveoptredens en remixes – allemaal met behoud van zijn kenmerkende stijl geworteld in jazz, soul en downtempo. DJ Maestro blijft een culturele brug slaan tussen tijdperken, waarbij hij de rijkdom van jazz viert en tegelijkertijd innovatie, dansmuziek en moderniteit in zijn mixen verwelkomt. Na zijn geprezen reeks genre-overstijgende compilaties keert Maestro nu terug met Deep Trip – een gloednieuwe mixcompilatie die zal verschijnen op Black Hole Recordings. Deze keer kiest hij voor een meer house-georiënteerde richting, met warmere grooves, diepere ritmes en een weelderige sfeer, maar altijd met Maestro’s onmiskenbare signatuur. Deep Trip verschijnt zowel als een mixed CD als in een triple vinyl set met alle tracks in ongemixte versie. Het is een reis door hedendaagse deep house-texturen, met soulvolle percussie en een hypnotische opbouw. De compilatie laat Maestro’s muzikale evolutie horen: trouw aan zijn jazzwortels, maar volledig omarmend wat de moderne house te bieden heeft.










h 4. I Hadn't Known I Only Heard








h 4. I Hadn't Known I Only Heard








[h] 4. I Hadn't Known [I Only Heard]








[h] D2 | Herbert - I Hadn't Known [I Only Heard] (7 15)

Schon in den späten Achtzigern waren Teile von Ampyre in Gruppen wie Tindale Creek, Silk´n´Steel oder Dark Haze aktiv, die Veröffentlichungen vorweisen konnten. Mit Sängerin Elke Grötzinger, die auch heute noch erfolgreich mit FRONTROW WARRIOR die Bühnen rockt, hatte man dazu einen perfekten Fang gemacht. Somit hatte man im Raum Stuttgart direkt einen guten Start und volle Häuser, trotz starker Konkurrenz.

Für das im Marquee Studio produzierte 5-Track-Demo griff man tief in die Tasche, was zu einem dementsprechend professionell klingenden Ergebnis führte. Das musikalische Können und ein für diesen Stil perfektes Songwriting hätten eigentlich für den großen Knall sorgen müssen, doch 1991 änderte sich die musikalische Landschaft und auch der melodische Metal musste gegen Grunge, Crossover, sowie Thrash- und Death Metal antreten. Das Label Golden Core machte diese Aufnahmen erstmals zugänglich und die Reviews in Magazinen wie Rock Hard oder Break Out waren traumhaft. Aus der Schweiz stammten Sacrifice, die sich 1984 mit einer selbstproduzierten Single vorstellten und dann einen Deal mit dem GAMA Musikverlag bekamen. „On The Altar Of Rock“ erschien 1985 auf dem GAMA-Label Camel und platzierte die Band in der damaligen Heavyrock-Szene.

Die Mischung aus melodischem Hardrock und Heavy Metal macht den Reiz dieses Albums aus. Geschicktes Songwriting mit vielen Hooklines paart sich mit dem spielerischen Können.

Die Wiederauflage auf Golden Core enthält als Bonus die zwei raren Tracks der 12“ Single und ist remastert. Ende der Siebziger befanden sich The Teens auf dem Siegeszug und dominierten die Jugendhefte wie die Bravo. Natürlich sollte es nicht lange dauern, bis man Konkurrenz bekam. Speedy waren eine waschechte Band, die beim Musizieren in ihrem Proberaum entdeckt wurde. Kurze Zeit später wurde die erste Single „Willy Is Back“ von Didi Zill (Birth Control, The Nighthawks) produziert, der auch als Fotograf für die Bravo bekannt war. Man schaffte es ohne Umweg in die Kultsendung Ilya Richer´s Disco. Dies führte zur ersten und leider einzigen LP „Much Too Young To Rock´n´Roll“ und zur gleichnamigen Single mit dem Knaller „Fight Like A Fighter“ auf der B-Seite.

Beide Tracks schafften es erneut ins TV (eine Ferienshow mit Karl Dall und zum zweiten Mal die Sendung Disco) – das Thema Speedy brodelte! Leider entschieden sich die Eltern der minderjährigen Musiker gegen eine Tournee mit Def Leppard, was die Karriere beendete. Die Wiederauflage enthält als Zusatz auch die Songs, die es nur als Single gab.

Na de comeback plaat van 2021 'Is er iets?', is Madou terug met de EP, 'Engel', net op het moment dat Vera Coomans 75 jaar wordt.
De afgelopen 3 jaar speelde Madou op vele mooie plekken en is de band ook uitgebreid: Mattijs Vanderleen (Marble Sounds, Tommigun) op drums en Marc De Maeseneer (Lady Linn etc...) maken nu ook deel uit van de band.
Hoogtepunten waren Dranouter in 2022 en de uitverkochte AB 'Rewind' show in september 2022 met de re-release na 40 jaar van de eerste Madou plaat op vinyl.

Al die concerten gaven goesting en Vera begon Wiet en Thomas naar nieuwe songs te vragen.
Die nieuwe melodieën leidden tot nieuwe verhalen die nieuwe liedjes werden. Een beetje zoals Randy Newman deed op 'Little Criminals'. Filmische verhalen, muzikale kortfilms, als je wil, een beetje zoals Randy Newman deed op 'Little Criminals'. Maar hier heeft elke song een verhaal met een vrouw als hoofdpersonage.

In november 2023 kreeg Vera telefoon van Gorik van Oudheusden, aka Zwangere Guy.
Hij was op zoek naar muziek voor de TV-serie, 'Putain' waaraan hij werkte, en hij vroeg ons of hij wat nieuw materiaal kon horen. Vera en Thomas speelden in de ICP studio in Brussel een akoestische versie van 'Engel' voor Zwangere Guy en Chuki Beats en die reageerden meteen enthousiast. 'Engel' staat ook op de soundtrack van 'Putain' in een prachtig strijkersarrangement van Wiet Van De Leest.

In mei 2024 trok Madou een paar dagen naar de Jet studio in Brussel en namen ze de EP 'Engel' op onder leiding van Peter Van Laerhoven.

De EP:

Engel:
Gaat over de onvermijdelijkheid van de dood. Vera Coomans:' Als je 75 bent, dan probeer je je in verloren uren wel eens 'de overkant' voor te stellen en wie je op een dag zal komen halen. Of je hem zal herkennen ook. En of het spannend wordt.

Waar het beter was:
Een vrouw wordt wakker uit een nachtmerrie in een nog bangelijkere realiteit.

Koude Voeten:
Waar maanziek zijn toe leiden kan, of hoe je verloren kunt lopen in je eigen hoofd.

Myanmar:
Hoe troostend en het kan zijn om verloren te lopen in je eigen hoofd.

Mooie Dag:
Een mooie dag maar met weerhaken.

Gebroken Glas:
Wat eerst 'Bovary' als titel had, werd uiteindelijk 'Gebroken Glas'.

Madou:
Vera Coomans: zang
Wiet Van De Leest: piano, viool, altviool
Thomas Devos: gitaar, bas, zang
Louis Van De Leest: keyboards, synths, beats
Mattijs Vanderleen: drums, percussie, beats
Marc De Maeseneer: saxofoon

Madou speelt ook live:

tapetopia 004 The Leipzig band Neu Rot represented a singular phenomenon within the alternative music reservoir of the GDR. As with so many bands that cultivated a more sophisticated sound in the late 80s, Neu Rot’s beginnings had been in punk rock. But, with a remarkable rigour against itself, the band steadily worked its way towards post-rock. This thorough process came to fruition in 1988 with the production of the tape “Halt An”. It had been preceded by the band’s struggle for its very own means and their technical feasibility. Neu Rot’s pilgrimage to its own centre was not unimpeded. The band’s name was perceived by the GDR’s cultural watchdogs as an erratic chain of associations between the suspicious word “Neu” and the ideological signal colour red. The band was legal, but its lyrics were deemed illegal. The edition of “Halt An” was somewhere between over fifty and under one hundred copies. Jörg Stein (voc, g, casio sk-1, yamaha ps-2) Karsten Maaß (bg, voc) Anke Mehlhorn (vl, casio sk-1) Henrik Eiler (dr, voc, casio sk-1) Produced by Mike Stolle & Jörg Stein Lyrics by Jörg Stein, except „Sometimes“ and for „Die Schlange“ by Christoph Wielepp Tape artwork by Daniel Schörnig Tape cover photos by Daniel Schörnig Published by Henryk Gericke Liner notes by Henryk Gericke Remastered by Black Flag Mastering/ Friedemann Kootz © Music by Neu Rot except „Sometimes“ (traditional) recorded Oktober 1988, Leipzig Thanks to: Mike Stolle, Adrian Neumann, Nikolaus Michael, Horst Pfaff, Andreas Berger, Christoph Wielepp, Daniel Schörnig and to the unknown roommate Lachmund Christian Andersen, Michael Barthel, Sarah Baumann, Ralph Gabriel, Ronald Galenza, Jakob Geisler, Ulrike Geisler, Gerd Gericke, Elke Grabinski, Gabriele Herzog, Egmont Hesse, Sabine Jansen, Siegfried Männer, Bettina Matten-Gericke, Christian Morin, Frank Siewert, Philipp Strobel, Christoph Tannert, Stefan Widdess, Margarete Wohlan In memory of Michael Pfaff.

City Talk is the new self produced album from Zac Farro’s Halfnoise. City Talk arrives via Farro's Nashville artist collective Congrats Records and follows 2019’s critically acclaimed Motif LP.

Farro, perhaps best known as the drummer of Paramore, has been honing his skills outside of his main gig for years now. He’s released a steady flow of Halfnoise music, he’s produced and played with Becca Mancari and Elke, he's directed videos for Paramore, Hayley Williams, Elke and Halfnoise and he’s a consummate photographer – releasing a photo book in 2020 In Transit and shooting his bands and others, including Local Natives who are currently using Farro’s images as their promo shots.

The LP features a gatefold jacket and exclusive neon green LP.

Het is alweer een tijd geleden dat Gerard Joling een album uitbracht, 7 jaar om precies te zijn. Gerard is net voor de coronacrisis met een groep singer-songwriters de studio in gedoken om nieuwe muziek op te nemen. Het hoofddoel was om een album te maken eigentijdse muziek, maar ook echte Gerard Joling nummers, zoals iedereen van hem gewend is. Daarom heeft het album de naam ‘Dit Ben Ik’ gekregen.

Gerard is erg enthousiast over het nieuwe album dat digitaal maar ook als LP en CD verschijnt: “Ik ben met met een aantal singer-songwriters de studio in gedoken. Daar hebben we geweldige muziek gemaakt, van vrolijke feestnummers tot rustige ballads en een aantal prachtige covers. En nu zijn al deze nummers te vinden op mijn nieuwe album ‘Dit Ben Ik’, dat zowel digitaal, als LP en CD uit wordt gebracht. Het is een verzameling liedjes die echt bij mij passen als artiest maar ook als persoon. Ik hoop dat jullie er net zo van kunnen genieten als dat ik heb gedaan tijdens het maken ervan."

Vanuit het niets, ontsproten uit hetzelfde ecosysteem dat ons eerder al zegende met namen als NTREK en Brihang, was daar plots olsan. olsan - geen hoofdletter vereist - is het geesteskind van rapper D. Meeuws en producer DJ SNS, twee artiesten die de kilometers op hun teller allang niet meer hoeven te tellen. Om het hoofd te bieden aan de chaotische tijd waarin we leven, werkten zij in de afgelopen jaren elke maandag aan nieuw materiaal. Zonder vastomlijnd doel op voorhand, tot de urgentie het overnam. Het losse project dat ze hadden aangevat, bleek voor beide mannen al snel cruciaal om grip te blijven behouden op alles wat ze om zich heen zagen gebeuren. De vraag was niet langer of dit tot een plaat zou leiden, de vraag werd hoe snel dit zou gaan gebeuren.

Nog geen jaar later is daar dan dat debuutalbum 'millimeter', wederom zonder hoofdletter, en het is een bijzonder solide plaat geworden. De heerlijk tijdloze producties van DJ SNS vormen het ideale achtergronddecor voor D. Meeuws om de balans op te maken van z'n ervaringen in zijn eerste dertig levensjaren. De pieken, de dalen en zowat alles daar tussenin, ongefilterd. Singles 'millimeter' en 'asjeblief' (ft. Brihang) lichtten al een tipje op van de sluier, maar de andere nummers van deze plaat doen daar allesbehalve voor onder. De plaat werd gemixt door Tobie Speleman en gemasterd door Jeffrey De Gans.

De vinyl, ontworpen door Fabrice Parent, is een erg mooie uitgave op 300 exemplaren, die zich qua afwerking onderscheidt door het reliëf en de papieren feel van de outer sleeve, maar ook door het strategisch verstopte gedicht aan de binnenkant. De fysieke release staat gepland op vrijdag 10 juni. 'millimeter' is uitgegeven door Fake Records en geproduceerd en gedistribueerd door News Distribution Benelux.

In the past years, the multi-instrumentalist, composer, producer and music enthusiast Jeff Özdemir had been focusing on organising the Live-Mixtape series in Berlin, inviting numerous artists to join him on stage for every single event. However, the year 2020 put an end to this for all the painfully obvious and obviously painful reasons. Undeterred, he instead put together the third instalment of the »Jeff Özdemir & Friends« series, working with singers, musicians and groups such as Knarf Rellöm & DJ Patex, F.S. Blumm, Joanna Gemma Auguri, Elke Brauweiler and Elmer Kussiac for an 18-track … Now, is this a compilation or an artist album? Well, why just either this or that when it can just be both at once? This is »Jeff Özdemir & Friends Vol. 3« after all, emphasis on »&«.

Released on Karaoke Kalk like its two predecessors from the years 2015 and 2017, respectively, »Jeff Özdemir & Friends Vol. 3« sees the man behind Kreuzberg’s 33rpm record store and the 33rpm Records label showcase his qualities as a people remixer, songwriter and versatile musician. He put together a collection of groovy tunes picking up on funk and afrobeat rhythms, introspective ballads, a musically channeled punk attitude, shoegaze sentiments, spoken word passages, drones, glockenspiel sounds, seriously fun experimentation and much more. Just like on the cover artwork - courtesy of Marion Eichmann, Özdemir’s favourite visual artist - everything here seems to discreetly exist for itself while being tightly connected to everything else at same time.

While artists like Ertan Doğancı, Désolé Léo, eng°n, F.S. Blumm and Zap have been long-term collaborators of Özdemir and were featured on previous instalments of the »Jeff Özdemir & Friends« series, new faces and forces also enter the mix. The melancholic »Love Letters« for example marks the first (though hopefully not last) collaboration with singer Joanna Gemm Auguri, while Knarf Rellöm & DJ Patex’s appearance has been dreamt of collectively but hasn’t been fully realised until now.

Whether it’s Désolé Léo’s French crooner soul, the lo-fi synth pop song »Bored« featuring former Commercial Breakup singer Elke Brauweiler or the many different sounds and styles presented under the name Jeff Özdemir: no decision is ever made between either that or this musical direction, but all are being joyfully enjoyed together. Thus, throughout its 70 minutes, the stylistic diversity of »Jeff Özdemir & Friends Vol. 3« does not once border on randomness. Instead, these sometimes very different songs are marked by a shared atmosphere - a direct result of these very different musicians approaching their studio time together less as a chance to make music but more of a chance to carefully listen to and interact with each other.

Just like you’d expect it from someone deeply connected with the local music community who also happens to run a record store, Özdemir is also the kind of person who’ll hand you the worn copy of a record he has just fished out from the bargain bin because he knows about its potential to change your life. The contributions by Vackrow (»Kleistpark«), Gebrüder Teichmann’s old band BeigeGT (»Disco«), and Otto von Bismarck (»Zu viele Erinnerungen«, produced by The Whitest Boy Alive’s Daniel Nentwig) do not even feature Özdemir, but are simply musical pearls that were (almost) lost in the shuffle of music history and unearthed for this very special occasion. That’s just what friends do, don’t they?

Ein sommerlicher Klanghappen für Groove-Gourmets, eine augenzwinkernde Provokation für Schubladendenker: Rene Bourgeois breitet zum Tanz einen elektronischen Rhythmusteppich von minimaler, jedoch kurzweiliger Eleganz aus. Was darauf geschieht, gleicht aber eher einem klassischen Song. Elke Brauweiler verzaubert den Zuhörer nämlich mit ihrem lieblich- verträumten Gesang, der die Stimmung von "Je Danse" prägt. Nicht zu vergessen die unverkrampfte Heiterkeit der irgendwo zwischen Fahrstuhl- und Filmmusik klimpernden Melodie. Mollono.Bass trommelt seine organischen Percussion-Samples zusammen und treibt den Akzent des Originals subtil in Richtung Rhythmusanimation. Und der "Deep in the Club Mix" von Dan Caster und Rene Bourgeois erfüllt schließlich alle Erwartungen, die man an einen Titel mit solch einem Namen hat: Zwingender Groove, hypnotische Atmosphäre und dramatischer Aufbau.